Allah kadını ve erkeği yarattı.Yaratılan insan,bir hayat yaşamaya başladı.Önce bebek,sonra çocuk,sonra delikanlı,yetişkinliğini ömrü varsa da yaşlılığını gördü.İnsan çocukken hayallerinde,geleceğinde okuyacağı okulları,seveceği insanları,yaşayacağı şehirlerin düşüncesine dalıp geçmişe hiç yüz vermez.
Gençlikte kah sevdalarda kaybolup gündüzleri hayallerde gezen aklı bir karış havada insanlar oluyoruz,kah ukala ve herşeyi bilirim görüntüsünün altında aslında şu garip dünyada hayatın gerçeğini anlamını bulmaya çalışan bir filozof kesilebiliyoruz bazen neyse...İşte bu karmaşık duyguların kafa karışıklığı gençlerin kendilerini ifade de zorlanmalarına böylece anlaşılmamalarına sebep oluyor.üniversite eğitimi alabilen mutlu azınlık düşüyor iş bulma derdine.İşi de buldu diyelim.Daha evlilik yapılacak,iyi bir eş bulunup evlenilecek,ev,araba sahibi olunacak derken kariyer yapmak da gerekiyor,ki ilerde iyi bir mevkiye sahip olunabilsin.İşiniz var evinizde mutlusunuz bu sefer de çocuklarınızın eğitim sorunlarıyla uğraşıyorsunuz.Ömrünüz varsa evliliklerini görüyor,torunlarınızı seviyorsunuz.Kafanız karışmasın.
En iyisi siz kendinizi düşünün.Hayat yolculuğunuzun hangi durağındasınız?Belki de o kadar hızlı yaşıyorsunuz ki durakların farkında bile değilsiniz.Gelecekte yaşayacaklarınız mı aklınızı meşgul eder,geçmiş mi?Yoksa güne uyanlardan mısınız?
Çok sevdiğiniz yakınınızla daha yapacağınız işleriniz var,sık sık da konuşur dertleşirsiniz diyelim.Bir gün ve aniden ölüm haberi geliyor.Hastaneye gidiyorsunuz.Oysa hiç aklınıza gelmemişti son ayrıldığınızda bir daha morgda görüşmek.Soğuk ve gri koridorda yürürken korku ve şok her yanınızı kaplıyor.Odaya kafanızı uzatıp baktığınızda uzun beyaz mermerin üstünde tüm heybetiyle yattığını görüyorsunuz.Tutan eli tutmaz,gören gözü görmez olmuş,senin burada ne işin var kalk daha bir sürü işimiz var deseniz ne fayda;ses yok cevap yok.
Eşi,çocukları,dostları perişan ani gidişine kimse inanamıyor.Toprağa verilene kadar hep yanındasınız.Kara toprağa veriyorsunuz ellerinizle istemeden.Toprakla yüzleşmeniz nasıl olurdu?Toprak dost mu olur düşman mı size,yoksa yine yapmanız gereken bir ton iş aklınıza gelir şu işi de bitirelim hele mi dersiniz?
Son sözü söylemek her zaman zor gelir bana.
Allah can varlığımızı bedenimizden ayırırken bize ölümü güzel göstersin ve yaşam yolculuğumuzun yükünü huzur içinde üzerimizden alsın.Amin.
Her lambanın gazyağı bir gün biter...
Esra Ergül
Kaynak: http://mihmandar.8k.com/psikoloji.htm#insan
Paylaş:
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
