Uzun kış gecelerinden birinde, bir yerde Şems, sohbet ediyordu Ortalık, soğuktu. Her taraf, çatır çatır buzdu Orada bulunan ve Şems'e imanı olan bir aziz: "Şimdi bir demet gül olsa da, gözümüz gönlümüz ısınsa!" diye naz ve niyaz edince; Şems, hemen anında dışarıya çıkarak, elinde görülmedik güzellikte hoş kokuşu bir demet gülle geri dönünce, herkes; "Allah Allaaaaah! Sübhanallah! Fetebârekâllâhu ahsenûıl halikîn." diye ayılıp bayılınca; Şems, şu açıklamayı yaptı: "Bu, kerâmet değildir! Arifler arasında zarâfet derler buna! Bu, dostların dileğiyle oldu. Ahsenü'l Hâlikîn olan Yüce Allah, samimi arzunuzu yerine getirmek için gayb âleminden bir hediye gönderdi."
Paylaş:
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
